Project Kharte Char en Chelsetun, Kabul

Start: voorjaar 2008. Status: lopend

Fotoreportage van de voorbereidingen van Kharte Char / Chelsetun Project [2]

Inmiddels zijn de containers in Kabul aangekomen bij het Afghan Institute of Technology. Deze grootste school voor technische beroepen in Afghanistan is gelegen in de wijk Kharte Char. De voorzitter John Langerak en bestuurslid Mehrab Fijzi zijn voor vijf weken in Kabul om de machines te installeren en docenten te leren hoe ze de machines kunnen gebruiken en onderhouden. 

De machines en al het kleinere onderwijsmateriaal hebben wij in Nederland en België gekocht. De reden hiervoor is dat er op de lokale markt in Afghanistan of haar buurlanden helaas niet verkrijgbaar is, of indien het wel te koop is, het materiaal inferieur. Hiermee ontvangen de scholen gegarandeerd veilige machines die jarenlang mee kunnen gaan. Een deel van het kleinere onderwijsmateriaal is kosteloos beschikbaar gesteld door de Hogeschool Zeeland.

Dank aan de volgende organisaties die mee hebben geholpen aan dit project:

• AMTC in Heerle: leverancier van de frees, boor en machines
• Mondiale in Zele (België): leverancier van machines en plaats van laden van de containers
• DPA in Burgh Haamstede: transporteur van de twee containers
• MCB in Valkenswaard: leverancier van het staal (werkmateriaal voor als alle machines in Afghanistan zijn geïnstalleerd in de scholen)
• Hogeschool Zeeland: heeft kleiner onderwijsmateriaal kosteloos beschikbaar ges

Alle bedrijven hebben naast korting op de geleverde producten of diensten ook hun volle medewerking gegeven aan dit project. De voorbereiding van het transport, zoals het afleveren van de juiste materialen en machines en het laden van de containers, liep op rolletjes. Als er iets niet klopte, was een telefoontje genoeg en werd het geregeld. Onze dank gaat uit naar deze bedrijven, ook voor het vertrouwen in onze stichting en de tijd die men ons gegeven heeft met bijvoorbeeld de opties op de machines.

V.l.n.r. Mehrab Fijzi, minister Qayum Salim en John Langerak in het kantoor van TVET in Kabul. 

Voorzitter SchoolSupport geeft les aan docenten

Zomer 2007

John Langerak is in de zomer van 2007 weer in Afghanistan geweest. Zes weken verbleef hij in Kabul waar hij les heeft gegeven aan 28 Afghaanse docenten. John was in de Afghaanse hoofdstad op verzoek van het Afghaanse Ministerie van Onderwijs.

Een verslag

"Met hulp van de twee Nederlandse ministeries van Buitenlandse Zaken en van Onderwijs Cultuur en Wetenschap kon ik met een militaire vlucht meereizen vanaf Eindhoven.Naast m’n eigen koffer heb ik technische boeken, materialen, werkstukken, posters en een goed gevulde gereedschapskist meegenomen. Met hulp van de heer Ghiasy, een Nederlandse Afghaan, had ik enkele maanden geleden 83 computers, schoolspullen en gereedschap in een container naar Kabul gestuurd. Net toen ik in Kabul aankwam, arriveerde de container ook. Dat was geweldig, want zo kon ik er op toezien dat alle spullen op de juiste plek zouden komen. Met geld van onze stichting heb ik in de plaatselijke bazaars aanvullende gereedschappen gekocht voor dezelfde scholen. Op de school (Maktab) Mechanici, waar ik cursussen gaf, heb ik meegeholpen met het herstellen van de nog repareerbare machines."

Training aan docenten

"Ik heb drie weken, 6 dagen per week, training gegeven aan docenten uit Kabul, Mazar-e-Sharif, Parwan, Kandahar en Sheberghan. Vrijdag was onze rustdag, de andere dagen stond iedereen weer vroeg in de ochtend klaar om zoveel mogelijk kennis tot zich te nemen. Daarnaast heb ik Vocational Education Schools in Kabul bezocht tijdens de toetsperiode. Dit als een soort (inspectie)-toezicht vanuit TVET (Technical Vocational Education Training) over de af te nemen examens en toetsen. Deze training is het overkoepelend orgaan van alle beroepsopleidingen in geheel Afghanistan. Ik ben actief betrokken geweest bij het opstarten van de workshop voor onderwijsleerplannen en curricula die TVET heeft georganiseerd. Leuke bijkomstigheid is dat je veel extra dingen doet naast het officiële werk. Zo gaf ik elke ochtend conversatieles Engels aan een medewerkster van TVET."

Onderwijssituatie en veiligheid in Afghanistan

"Er moet nog steeds heel veel gebeuren voor en in het beroepsonderwijs. De docenten geven met minimale middelen les waar ik veel respect voor heb. Niet alleen docenten maar ook studenten moeten afzien; ik heb studentenverblijven bezocht waar de wind dwars doorheen waait. Zo’n 600 studenten van de Russische school Automechanici leven in flatgebouwen waar volledige zijmuren en ramen ontbreken. Ze leven zonder water, omdat de waterpomp niet functioneerde. Daar ben ik echt van geschrokken."

John wilde ook deze zomer naar onze partnerschool in Ghazni en Jalalabad, maar net als in de zomer van 2006 kon hij helaas niet gaan vanwege de nog steeds verslechterde veiligheidssituatie.

De overige activiteiten van John namens SchoolSupport ( juni-augustus 2007):

• Interview afgenomen van Masha, een leerling die een opleiding volgt in techniek.
• Interview afgenomen van een docent die de workshop volgde. Hij was als 16 jarige zijn been kwijtgeraakt doordat hij op een mijn had getrapt.
• De vanuit Nederland meegestuurde 83 computers uitgeladen. Van deze computers zijn er 32 in totaal in orde gemaakt. Van deze staan er 22 in een school in Ghazni en 10 in een lagere school in Kabul West. De ruim 40 andere computers staan opgeslagen in Kabul, omdat daar nog monitoren voor moeten worden geregeld.
• Voor de fietsenwinkel van de heer Ghiasy in Duralaman een prototype bakfiets ter plekke ontwikkeld. Ghiasy ontwikkelt bakfiets verder en verkoopt deze in Kabul (zie bij Projecten). [2]
• Actief deelgenomen aan de discussie ten behoeve van curricula-ontwikkeling.
• Een Engels manuscript (wat een lesboek moet worden) doorgewerkt op tekstuele fouten voor het Ministerie van Onderwijs te Kabul.
• Een gesprek gevoerd op Deutsche Entwicklungs Dienst (DED) in Kabul met Bettina Otte en Eberhard Riebel in verband met mijn expertise voor inrichting van de technische school door Duitsland.
• Technische boeken, catalogi, sheets, enz. in de bibliotheek geplaatst van Mechanici.
• Meegebrachte technische posters aan de cursisten van de workshop meegegeven voor het onderwijs op hun eigen school.
• Materiaal, complete werkstukken en werkplaatsdictaten meegebracht ten behoeve van de workshop aan docenten en eigen werk op de diverse scholen.

Fietsenmaker in Kabul

Naast rechtstreekse hulp aan scholen voor beroepsonderwijs, is SchoolSupport ook betrokken bij ondernemers die een ambachtelijk beroep uitoefenen en jonge Afghanen in dit beroep willen opleiden. Met tweedehands fietsen uit Nederland kan de heer Ghiasy de mooiste en sterkste fietsen van Kabul maken. Op de foto staat Ghiasy samen met zijn twee medewerkers naast een prototype bakfiets, die hij en John Langerak in elkaar gelast hebben. Tientallen bakfietsen van dit model zullen binnenkort in de Afghaanse hoofdstad rondrijden.

Ghiasy (onder) naast 'nieuwe' fietsen en met zijn personeel in de werkplaats (foto's: John Langerak)

   

Technisch onderwijs

SchoolSupport werkt nauw samen met technische scholen in Kabul waar de studenten een ambachtelijk of technisch vak leren. Nog steeds is het zo dat de middelen binnen de opleidingen ontbreken. Bij bijvoorbeeld de elektro- en motorvoertuigafdeling staan talloze kapotte machines die door de oorlog zijn vernietigd. Afvoeren van deze machines kost zoveel geld dat dit simpelweg nooit is gebeurd. De leerlingen krijgen daardoor vaak alleen maar les in de theorie van het vak, omdat de docent niet kan laten zien hoe een machine werkt. Op het moment dat er nieuwe machines worden aangeschaft, moeten de Afghaanse docenten eerst zelf geschoold worden om met deze machines te kunnen werken. SchoolSupport zamelt geld in voor de aanschaf van deze machines en de lessen aan de docenten. Ook gaat het geld van SchoolSupport naar kleinere gereedschappen zoals schroevendraaiers en hamers.

Inkopen

Jaarlijks gaat John Langerak, voorzitter van SchoolSupport, naar Afghanistan om samen met de directeur van de beroepsopleiding inventarissen van de school aan te vullen. Dit gebeurt op zorgvuldige en eenvoudige wijze: met behulp van lijsten met benodigdheden bezoeken de directeur en de medewerker van SchoolSupport de lokale bazaars om schoolspullen, meubilair en gereedschappen te kopen. Deze lijsten worden bewaard voor het volgende jaar om zodoende te kunnen zien welke benodigdheden nog ontbreken of aangevuld moeten worden.