Beroepsonderwijs

Auto-Mechanici Project afgerond (januari 2012)

Hieronder het verslag van het project op de Auto-Mechanici school in Kabul:

 

1. De start van dit project vindt zijn oorsprong in augustus 2010:
In een gesprek met de toenmalige Deputy Minister Sarwar Azizi , John Langerak en in het bijzijn van Anneloes Viveen van de Nederlandse Ambassade in Kabul , werd er aan SchoolSupport4Afghanistan steun gevraagd voor deze specifieke school. Sarwar Azizi , nam John mee voor een bezoek aan zijn oude school en vroeg of wij van SchoolSupport4Afghanistan (S4A) hier hulp aan konden bieden. De school Kabul-Auto-Mechanici- Institute is een van oorsprong Russisch technische school, welke aan de rand van Kabul in de vuurlinie van de gevechten lag welke rond de stad hebben plaats gevonden. De wijk waar de school ligt heet Sarak-e Now , Chelseton , Kabul.

 

De oorspronkelijke opzet van de school was bijzonder mooi, zowel het gebouw als de ligging aan de rand van de stad zoals deze ruim zijn opgezet. Goed geoutilleerde werkplaatsen , sporthal, zwembad, mooie kantine en studenten en docenten woonruimtes op een beveiligd terrein.

 

Bij het Ministerie van Onderwijs in Kabul, zijn er verschillende plannen geweest wat men met het gebouw wilde. Echter eind 2010 heeft men toch besloten om de school zijn oorspronkelijke functie terug te geven, namelijk het verzorgen van technisch onderwijs. Het gebouw heeft heel erg geleden onder de beschietingen en daardoor kunnen niet alle lokalen voor lesdoeleinden worden gebruikt.

 

2. Start van ons Project:
Tijdens het bezoek met Sarwar Azizi kreeg John een rondleiding door het gebouw van Kabul- Auto- Mechanici-Institute en hebben de aanwezige docenten en de directeur aangegeven waar men dringend behoefte aan heeft om volwaardig technisch onderwijs te kunnen geven.  De afdelingen waren Metal Works, Auto Motive en Electrical Department .
Namens S4A heeft John toen aangegeven dat hij hier zijn best voor zou trachten te doen.
Thuis gekomen van Afghanistan in Augustus 2010,zijn we met de vraag en deze gegevens als S4A aan de slag gegaan om zowel de benodigde gelden via donateurs en fondsen werving als de benodigde machines te reserveren voor dit project.

 

3. Genomen acties en afspraken:
Op 19 April is er melding van gemaakt dat de containers klaar stonden voor vertrek naar de haven. Op 24 April 2011 werden de containers naar Rotterdam vervoerd, om vervolgens naar Karachi te worden verscheept. Van onze transporteur kregen we bericht op 29 April dat de vermoedelijke aankomst datum 19 Mei 2011 zou zijn. Hierop hebben we het Ministerie in Kabul ingelicht om alvast actie te nemen ten aanzien van de ontvangst van de containers. Zodat men stappen kon ondernemen voor bij de grensovergang Torkham (Pakistan-Afghanistan).

 

Op 20 Juni kwam er een delegatie bestaande uit de Deputy Minister Asif Nang met 3 mensen uit Kabul naar Nederland. John heeft hen enkele dagen namens Universiteit van Wageningen begeleid. In de gevoerde gesprekken werd door deze delegatie toegezegd dat de containers er zouden zijn als Mehrab Fijzi en John naar Kabul zouden komen in juli 2011. Men zou daar bij terug keer aan gaan werken, zodat we konden starten bij aankomst!

In de veronderstelling dat de containers er of zouden zijn ofwel direct na onze aankomst er zouden zijn , zijn we op 6 juli 2011 vertrokken. Echter bij aankomst bleek dit niet zo te zijn, en na enige informatie ingewonnen te hebben bleken onze containers helaas nog steeds in Karachi in de haven te staan met een vooruitzicht dat dit nog wel even zou gaan duren!

Na overleg op het Ministerie van Onderwijs, Ambassades , TVET en onze adviseur in Kabul hebben we een besluit moeten nemen om op 17 juli 2011 terug naar Nederland te reizen.

In afwachting van onze retour tickets, hebben we actie ondernomen om al een en ander voor te laten bereiden door de directie en docenten van de school:

·       in overleg met de directie en docenten hebben we twee geschikte lokalen aangewezen;

·       de muren en de plafonds van deze lokalen laten egaliseren en schilderen;

·       de vloeren worden geëgaliseerd en obstakels worden weggehakt;

·       opdracht gegeven om twee kozijnen en goede deuren te laten maken voor beide lokalen;

·       verder zou er een ruimte worden ingericht wat als magazijn kan dienen , voor materiaal enz.

We zouden wachten totdat de containers bij de school in Kabul aankomen , om vervolgens mogelijk in de Kerstvakantie terug te keren om ons project trachten af te ronden met behulp van de docenten en studenten in onze project school Kabul- Auto-Mechanici-Institute.

 

4. Onze bijgestelde plannen en problemen:
Echter er rezen wat problemen in de haven van Karachi , waar onze containers niet door mochten voor verder transport! Op 15 Augustus 2011 kregen we plotseling twee rekeningen vanuit Karachi om een flink bedrag te betalen, omdat men de containers had opgehouden in de haven en er wat politieke problemen waren tussen Pakistan en Afghanistan ! Na overleg met onze transporteur hebben we er uiteindelijk een moeten betalen , omdat we anders nog meer problemen zouden krijgen om onze containers in Afghanistan te krijgen. Na betaling kwamen op 13 Oktober 2011 onze containers bij de grenspost Torkham aan, om vervolgens op 16 Oktober 2011 bij onze project school in Kabul aan te komen.

Toen de containers bij Kabul-Auto-Mechanical-Institute aankwamen kreeg S4A de vraag vanuit de school , om zo snel als mogelijk naar Kabul te komen en om de containers zelf te komen openen.

 

De eerste mogelijkheid om te gaan was de Kerstvakantie, zodat we dat dan ook besloten om te doen. Mehrab en John zijn op Kerstavond 24 December 2011 naar Kabul vertrokken om in de komende 3 weken samen met de docenten dit onderwijs project vorm te kunnen geven.

Op dinsdag 10 Januari 2012 hebben we een officiële opening gehad van de lokalen door de Deputy Minister Asif Nang ,verschillende mensen van TVET,directies en docenten van andere scholen en vele andere genodigden. Ook heeft de Afghaanse televisie opnames gemaakt , die s ‘avonds werden uitgezonden. Op 12 Januari 2012 zijn we s ‘avonds met een goed gevoel terug aangekomen op Schiphol.

 

5. Schade en vermissing bij opening van de containers:
Bij opening van de containers, bleek dat alle machines en equipement uit de containers zijn gehaald in de haven van Karachi. Om dit te kunnen doen had men alle steun balken en houten vloertjes uit beide containers volledig weggehaald.

Men had de machines zonder steun balken enz. terug in de containers gezet en de losse spullen zoals tekentafels enz. boven op de machines gegooid, met alle beschadigingen van dien. Verder zijn er ook diverse spullen verdwenen, zoals gereedschappen en soms zelfs toebehoren van machines!

 

6. Wat hebben we tot nu toe gedaan:
– Bij aankomst op school hebben we nog openstaande rekeningen betaald (van juli 2011) welke door de school zijn voorgeschoten om voor dit project de lokalen op te knappen, zodat de machines er direct in kunnen worden geplaatst.

 

Meer training in de zomer van 2010

 

John Langerak heeft afgelopen zomer weer enkele weken les gegeven aan en kennis gedeeld met zijn  collega-docenten op de AIT school in Kabul waar vorig jaar twee leslokalen volledig zijn gerenoveerd en van nieuwe machines voorzien. De docenten hebben nu een jaar gewerkt met deze machines en de geleverde materialen en gereedschappen en John was blij verrast om te zien dat de lokalen er nog als nieuw bij lagen. Het onderhoud en gebruik van de nieuwe spullen is voortreffelijk. John denkt dat dit komt doordat de docenten zelf hebben meegeholpen met de inrichting en aankleding van de lokalen; de lesruimtes zijn vanaf de eerste minuut hun eigendom geworden, waardoor zij zich zeer verantwoordelijk voelen voor de inhoud.

 

Hieronder enkele impressies van Johns verblijf afgelopen zomer in de hoofdstad van Afghanistan:

 

 

 

Officiële opening machinelokaal AIT

 

Op dinsdag 5 mei 2009 heeft de Afghaanse minister van onderwijs, de heer Wardak, het schoollokaal met de vijftien machines van SchoolSupport op de technische school AIT (Afghan Institute for Technology) officieel geopend.  Lees hier meer over het project in de dagboekaantekeningen van onze voorzitter. 

 

 Foto: John Langerak

 

Minister van onderwijs, de heer Wardak, houdt een speech bij de opening van het machinelokaal.

 

 Foto: John Langerak

 

Een student en docenten ontvetten onderdelen van de nieuwe machines voor installatie.

 

 Foto: John Langerak

 

Mehrab (links) en Sallahudin, onze cameraman, die het hele project vastlegt op film.

Project Kharte Char en Chelsetun, Kabul

Start: voorjaar 2008. Status: lopend

Fotoreportage van de voorbereidingen van Kharte Char / Chelsetun Project

Inmiddels zijn de containers in Kabul aangekomen bij het Afghan Institute of Technology. Deze grootste school voor technische beroepen in Afghanistan is gelegen in de wijk Kharte Char. De voorzitter John Langerak en bestuurslid Mehrab Fijzi zijn voor vijf weken in Kabul om de machines te installeren en docenten te leren hoe ze de machines kunnen gebruiken en onderhouden. 

De machines en al het kleinere onderwijsmateriaal hebben wij in Nederland en België gekocht. De reden hiervoor is dat er op de lokale markt in Afghanistan of haar buurlanden helaas niet verkrijgbaar is, of indien het wel te koop is, het materiaal inferieur. Hiermee ontvangen de scholen gegarandeerd veilige machines die jarenlang mee kunnen gaan. Een deel van het kleinere onderwijsmateriaal is kosteloos beschikbaar gesteld door de Hogeschool Zeeland.

Dank aan de volgende organisaties die mee hebben geholpen aan dit project:

  • AMTC in Heerle: leverancier van de frees, boor en machines
  • Mondiale in Zele (België): leverancier van machines en plaats van laden van de containers
  • DPA in Burgh Haamstede: transporteur van de twee containers
  • MCB in Valkenswaard: leverancier van het staal (werkmateriaal voor als alle machines in Afghanistan zijn geïnstalleerd in de scholen)
  • Hogeschool Zeeland: heeft kleiner onderwijsmateriaal kosteloos beschikbaar ges

Alle bedrijven hebben naast korting op de geleverde producten of diensten ook hun volle medewerking gegeven aan dit project. De voorbereiding van het transport, zoals het afleveren van de juiste materialen en machines en het laden van de containers, liep op rolletjes. Als er iets niet klopte, was een telefoontje genoeg en werd het geregeld. Onze dank gaat uit naar deze bedrijven, ook voor het vertrouwen in onze stichting en de tijd die men ons gegeven heeft met bijvoorbeeld de opties op de machines.

V.l.n.r. Mehrab Fijzi, minister Qayum Salim en John Langerak in het kantoor van TVET in Kabul. 

Voorzitter SchoolSupport geeft les aan docenten

Zomer 2007

John Langerak is in de zomer van 2007 weer in Afghanistan geweest. Zes weken verbleef hij in Kabul waar hij les heeft gegeven aan 28 Afghaanse docenten. John was in de Afghaanse hoofdstad op verzoek van het Afghaanse Ministerie van Onderwijs.

Een verslag

"Met hulp van de twee Nederlandse ministeries van Buitenlandse Zaken en van Onderwijs Cultuur en Wetenschap kon ik met een militaire vlucht meereizen vanaf Eindhoven.Naast m’n eigen koffer heb ik technische boeken, materialen, werkstukken, posters en een goed gevulde gereedschapskist meegenomen. Met hulp van de heer Ghiasy, een Nederlandse Afghaan, had ik enkele maanden geleden 83 computers, schoolspullen en gereedschap in een container naar Kabul gestuurd. Net toen ik in Kabul aankwam, arriveerde de container ook. Dat was geweldig, want zo kon ik er op toezien dat alle spullen op de juiste plek zouden komen. Met geld van onze stichting heb ik in de plaatselijke bazaars aanvullende gereedschappen gekocht voor dezelfde scholen. Op de school (Maktab) Mechanici, waar ik cursussen gaf, heb ik meegeholpen met het herstellen van de nog repareerbare machines."

Training aan docenten

"Ik heb drie weken, 6 dagen per week, training gegeven aan docenten uit Kabul, Mazar-e-Sharif, Parwan, Kandahar en Sheberghan. Vrijdag was onze rustdag, de andere dagen stond iedereen weer vroeg in de ochtend klaar om zoveel mogelijk kennis tot zich te nemen. Daarnaast heb ik Vocational Education Schools in Kabul bezocht tijdens de toetsperiode. Dit als een soort (inspectie)-toezicht vanuit TVET (Technical Vocational Education Training) over de af te nemen examens en toetsen. Deze training is het overkoepelend orgaan van alle beroepsopleidingen in geheel Afghanistan. Ik ben actief betrokken geweest bij het opstarten van de workshop voor onderwijsleerplannen en curricula die TVET heeft georganiseerd. Leuke bijkomstigheid is dat je veel extra dingen doet naast het officiële werk. Zo gaf ik elke ochtend conversatieles Engels aan een medewerkster van TVET."

Onderwijssituatie en veiligheid in Afghanistan

"Er moet nog steeds heel veel gebeuren voor en in het beroepsonderwijs. De docenten geven met minimale middelen les waar ik veel respect voor heb. Niet alleen docenten maar ook studenten moeten afzien; ik heb studentenverblijven bezocht waar de wind dwars doorheen waait. Zo’n 600 studenten van de Russische school Automechanici leven in flatgebouwen waar volledige zijmuren en ramen ontbreken. Ze leven zonder water, omdat de waterpomp niet functioneerde. Daar ben ik echt van geschrokken."

John wilde ook deze zomer naar onze partnerschool in Ghazni en Jalalabad, maar net als in de zomer van 2006 kon hij helaas niet gaan vanwege de nog steeds verslechterde veiligheidssituatie.

De overige activiteiten van John namens SchoolSupport ( juni-augustus 2007):

  • Interview afgenomen van Masha, een leerling die een opleiding volgt in techniek.
  • Interview afgenomen van een docent die de workshop volgde. Hij was als 16 jarige zijn been kwijtgeraakt doordat hij op een mijn had getrapt.
  • De vanuit Nederland meegestuurde 83 computers uitgeladen. Van deze computers zijn er 32 in totaal in orde gemaakt. Van deze staan er 22 in een school in Ghazni en 10 in een lagere school in Kabul West. De ruim 40 andere computers staan opgeslagen in Kabul, omdat daar nog monitoren voor moeten worden geregeld.
  • Voor de fietsenwinkel van de heer Ghiasy in Duralaman een prototype bakfiets ter plekke ontwikkeld. Ghiasy ontwikkelt bakfiets verder en verkoopt deze in Kabul (zie bij Projecten).
  • Actief deelgenomen aan de discussie ten behoeve van curricula-ontwikkeling.
  • Een Engels manuscript (wat een lesboek moet worden) doorgewerkt op tekstuele fouten voor het Ministerie van Onderwijs te Kabul.
  • Een gesprek gevoerd op Deutsche Entwicklungs Dienst (DED) in Kabul met Bettina Otte en Eberhard Riebel in verband met mijn expertise voor inrichting van de technische school door Duitsland.
  • Technische boeken, catalogi, sheets, enz. in de bibliotheek geplaatst van Mechanici.
  • Meegebrachte technische posters aan de cursisten van de workshop meegegeven voor het onderwijs op hun eigen school.
  • Materiaal, complete werkstukken en werkplaatsdictaten meegebracht ten behoeve van de workshop aan docenten en eigen werk op de diverse scholen.

Fietsenmaker in Kabul

Naast rechtstreekse hulp aan scholen voor beroepsonderwijs, is SchoolSupport ook betrokken bij ondernemers die een ambachtelijk beroep uitoefenen en jonge Afghanen in dit beroep willen opleiden. Met tweedehands fietsen uit Nederland kan de heer Ghiasy de mooiste en sterkste fietsen van Kabul maken. Op de foto staat Ghiasy samen met zijn twee medewerkers naast een prototype bakfiets, die hij en John Langerak in elkaar gelast hebben. Tientallen bakfietsen van dit model zullen binnenkort in de Afghaanse hoofdstad rondrijden.

 

Ghiasy (onder) naast ‘nieuwe’ fietsen en met zijn personeel in de werkplaats (foto’s: John Langerak)

   

Technisch onderwijs

SchoolSupport werkt nauw samen met technische scholen in Kabul waar de studenten een ambachtelijk of technisch vak leren. Nog steeds is het zo dat de middelen binnen de opleidingen ontbreken. Bij bijvoorbeeld de elektro- en motorvoertuigafdeling staan talloze kapotte machines die door de oorlog zijn vernietigd. Afvoeren van deze machines kost zoveel geld dat dit simpelweg nooit is gebeurd. De leerlingen krijgen daardoor vaak alleen maar les in de theorie van het vak, omdat de docent niet kan laten zien hoe een machine werkt. Op het moment dat er nieuwe machines worden aangeschaft, moeten de Afghaanse docenten eerst zelf geschoold worden om met deze machines te kunnen werken. SchoolSupport zamelt geld in voor de aanschaf van deze machines en de lessen aan de docenten. Ook gaat het geld van SchoolSupport naar kleinere gereedschappen zoals schroevendraaiers en hamers.

Inkopen

Jaarlijks gaat John Langerak, voorzitter van SchoolSupport, naar Afghanistan om samen met de directeur van de beroepsopleiding inventarissen van de school aan te vullen. Dit gebeurt op zorgvuldige en eenvoudige wijze: met behulp van lijsten met benodigdheden bezoeken de directeur en de medewerker van SchoolSupport de lokale bazaars om schoolspullen, meubilair en gereedschappen te kopen. Deze lijsten worden bewaard voor het volgende jaar om zodoende te kunnen zien welke benodigdheden nog ontbreken of aangevuld moeten worden.